Artikel : Sekolah Satu Aliran?

Ianya merupakan satu cadangan yang berani dan bernas sekali pada waktu ini demi melahirkan generasi yang beridentitikan Malaysia dan ianya mampu mewujudkan integrasi nasional yang lebih berkesan bagi jangka masa panjang. Sistem yang ada sekarang ini memerlukan transformasi kerana terdapat ramai pelajar dari berbilang kaum yang tidak fasih menggunakan bahasa kebangsaan iaitu Bahasa Melayu.

Melalui bahasa kita juga dapat merapatkan hubungan diantara kaum dan rakyat boleh berbangga kerana mempunyai satu bahasa yang mencerminkan imej negara. Sistem yang sedia ada sekarang juga mengelirukan pelajar berkomunikasi terutama apabila melanjutkan pelajaran ke luar negara dan sudah tentu mengundang persoalan di kalangan warga asing yang mungkin berpendapat pelajar negara ini tidak mempunyai identiti Malaysia malah mungin menyangka mereka daripada negara China ataupun India.

Perkara ini dicadangkan oleh Professor Emeritus, Tan Sri Dr. Khoo Kay Kim dan disokong kuat oleh Pertubuhan Pribumi Perkasa Malaysia (Perkasa).

Tetapi apa yang dicadangkan oleh beliau masih tidak cukup bagi menyatupadukan kaum-kaum di Malaysia ini kerana sistem seperti ini juga mempunyai kelemahan ataupun tindak balas yang negatif untuk jangka masa panjang kerana perpaduan tidak boleh dipupuk hanya dari aspek fizikal iaitu dari segi bahasa dan pergaulan semata-mata. Perpaduan haruslah diterapkan dari aspek ilmiah dan rohani iaitu dari segi semangat perpaduan dan mentaliti kaum.

Oleh itu cadangan Dato' Mukhriz adalah tepat pada masanya iaitu mewujudkan satu sistem pendidikan yang berteraskan semangat kebangsaan.

Sistem yang dicadangkan oleh Dato' Mukhriz itu adalah bertujuan untuk mengelakkan polarisasi kaum dan antara isi kandungannya adalah semua sekolah pelbagai jenis akan diserap melalui entiti tunggal dengan Bahasa Melayu sebagai pengantaraan kecuali matapelajaran Sains dan Matematik diajar dalam Bahasa Inggeris dan tiada disebut akan menutup sekolah-sekolah vernakular dan tidak membabitkan kedudukan Sekolah Agama kerana ianya telah termaktub di dalam Perlembagaan Malaysia.

Secara dasarnya apa yang dicadangkan oleh beliau adalah benar dan bukanlah satu usaha untuk menghapuskan adat dan budaya kaum lain di negara ini tetapi yang menjadi permasalahannya pula kerajaan dilihat begitu komited untuk mempunyai sekolah bantuan kerajaan dan ianya secara terus terang memang tidak akan membawa apa-apa perubahan kepada penyatuan kaum di Malaysia. Ianya disokong oleh bekas perdana menteri Malaysia iaitu bapa beliau sendiri, Tun Dr. Mahathir.

Kerajaan haruslah bersikap lebih sensitif terhadap keperluan dan kehendak majoriti masyarakat yang diwakilinya dan kegagalan untuk berbuat demikian akan menyebabkan masyarakat akan berpaling tadah dan itulah risiko yang paling digeruni oleh kerajaan sendiri.

P/S : Ada sesetengah pemimpin hari ini yang gagal menjadi seorang pemimpin yang baik kerana dia tidak memenuhi kehendak dan keperluan rakyat. Walaupun sebelum ini dia merupakan seorang pemimpin yang baik tetapi apabila berkuasa, dia merasakan tidak perlu buat apa yang dikhendaki oleh masyarakat dan hanya melihat kepada kepentingan diri sendiri semata-mata.